برف ( فصل چهارم )

 

 

اولین برف زمستان امسال است , که

 

 عشوه کنان تن گرم زمین را می نوازد .

 

علت این ملاقات ناگهانی را نمی دانم  ,

 

 این همه اصرار ...

 

ولی بودن درکنار تو را ,

 

 به هر دلیلی باشد , دوست دارم .

 

 _  "  قراره کجا بریم ؟ "

 

 _  "  شاگرد باید مطیع استاد باشه  ,

 

       رسم شاگردی رو فراموش کردی ؟ 

 

      واسه خرید ساز جدیدت , لازمه همراهم باشی . "

 

جذبه ولحن کلامت وادار به اطاعتم میکند .

 

_ " ببخشید فراموش کرده بودم .  "

 

_ " میبینمت , خداحافظ "

 

دلیل این اصرار وتحکم هرچه هست ,

 

 خوشحالم می کند .

 

زمان کم و وسواس زیادی  دارم  .

 

 این اولین باری ست که قرار است

 

با تو همقدم شوم .... در کنار تو ...

 

. باید برازنده باشم

 

صدای زنگ , از رویا بیرونم می کشد ,

 

 برای آخرین بار در آیینه نگاهی می اندازم

 

....کدوم ادکلن و انتخاب کنم ؟ ....

 

بهتره از سلیقه خودت , استفاده کنم

 

... ادکلنی که واسم سوغاتی آوردی .

 

به ماشین تکیه داده ای و منتظری ...

 

جذابیتت در این لباس چشمگیر شده

 

شوری پنهان در رگهایم به جنبش درمیاید

 

در , را باز می کنی , خودت هم با عجله

 

سوار میشوی سراسر مسیر , از درس و ساز

 

و موسیقی صحبت میکنی

.

.

.

از ماشین که پیاده می شویم , کنارم

 

قرار میگیری , دوشادوش..... سعی می کنم 

 

گام هایم را با گام های مردانه ات وفق دهم

.

.

.

یکی دو ساعتی  سرگرم خرید هستیم ,

 

محو تماشای حرکاتت شده ام

 

بالاخره تایید کردی

 

 _ " فقط مونده انتخاب تو ....

 

 می تونی از بین این دوتا , یکی رو

 

 انتخاب کنی "

 

 _ " من اینو دوست دارم "

 

_ " عالیه , نظر منم همین بود "

 

بیرون که قدم می گذاریم ,

 

 هوا سوز سردی دارد , آسمان 

 

 رو به تاریکی می رودو همچنان برف می بارد .

 

 _ " همینجا منتظر باش , میرم ماشین و بیارم  "

 

حرارت ملایم بخاری , صدای موزیک , 

 

 سکوت داخل ماشین , حضورت در کنارم

 

ورقص پر شتاب برفها ...

 

 این روز را به ابدیت خاطراتم پیوند می زند .

 

سکوت سنگینی بین ما جاریست , مضطربی , 

 

 نگاه های گاه و بیگاهت  دلم را میریزد

 

من هم متلاطم شده ام

 

 _ " وقت داری , دیرتر برسونمت ؟ "

.

.

کنار محوطه ای باز , که مملو از درختان تنومند

 

 و کهنسال است نگه میداری

 

گوشه ی دنجی ست ...

 

 

بدور از هیاهو وهرجنبنده ای ,

 

فقط من وتو , صدای قلب من , نوای نفسهای تو

 

 تن لخت شاخه ی چنارهای پیر را ,

 

 آستری ضخیم از برف پوشانده ,

 

 هوا تاریک شده , بی حرکت  به روبرو خیره شدی

 

لحظات به کندی میگذرد 

 

از گوشه چشم نگاهت می کنم

 

, انگار غرق افکارت شده ای

 

ناخودآگاه  به سمتم برمی گردی ,

 

نگاهمان در هم گره میخورد

 

این نگاه پر نفوذ قلبم را می لرزاند

 

 _ " می خوای کمی قدم بزنیم ؟ "

 

 _ " آره , حتما "

 

چون کودکی , هیجان زده , با عجله

 

 پیاده می شوم .

 

 _ " قدم زدن زیر برف واقعا لذت بخشه  "

 

 

 بالاخره این سکوت مرموز را شکستی واین مضطربم می کند

 

رد پای ما روی برفهای سپید دست نخورده

 

  , اولین اثری ست که باقی می ماند .....                   

 

                                     ادامه دارد                                 

 

                                                         

 

 

/ 118 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نداا

روزی اگـــر نـبـــودم تنـــها آرزوی ســــاده ام ایـــن است ... که زیــــرلــــب بــگــویی "یـــادش بـخــیــــر"

فیامین

[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

بهار

سلام.........تبریک نوشته هات روان و دلنشین بودخداقوت بمنم سر بزنی خوشحال میشم[گل]

هزاران گنج

سلام گل مهربونم امیدوارم سفر بهت خوش بگذره عزیزدلم[قلب][قلب][قلب][گل]

هزاران گنج

خســــــته ام از آرزوها ، آرزوهاي شعاری شـــــوق پرواز مجازی ، بالــــهاي استعاری لحظه هاي کاغذی را، روز و شب تکرار کردن خــــاطرات بايگــــانی،زندگي هــــــای اداری آفتاب زرد و غمگين ، پله های رو به پايين سقفهای سرد و سنگين ، آسمانهـــــاي اجاری با نگاهی سر شکسته ،چشمهـــايی پينه بسته خسته از درهای بسته،خسته از چشم انتظاری صندلی هـــای خميده،ميزهــــای صف کشيده خنده های لب پريده ، گريه هــــای اختياری عصر جدول های خالی، پارک های اين حوالی پرسه های بی خيالی، نيمکت های خماری رو نوشت روزها را،روی هم سنجاق کردم: شنبه های بی پناهی ، جمعه های بي قراری عـــــاقبت پرونده ام را،بـــا غبار آرزوهــــا خاک خواهد بست روزی ، باد خواهد برد باری روی ميز خالی من، صفحه ی باز حوادث در ستون تسليتهــــــا ، نامي از ما يادگاری قیصر امین پور[گل]

علیرضا

سلام رها جان اگه از سفر اومدی مطلبت رو کامل کن بد جور طلبم ادامه بخونم ممنون که یهم سر زدی[لبخند][گل][رویا]

KIMIYA

واقعا نوشته هات زیباست![ماچ][گل]

مهدخت

کاش می دانستم این سرنوشت را چه کسی برایم بافته آن وقت به او می گفتم یقه را آنقدر تنگ بافته ای که بغضهایم را نمیتوانم فرو ببرم…

هانیه

تمام چیزی که باید از زندگی آموخت ، تنها یــــک کلمه است "میگذرد" ولی دق می دهد تـــــا بگــــــــــــذرد...

شــادی

زندگی با همه تلخیاش یه درس خوب بهم داد اونم اینه که رفیق اونی نیست که باهاش خوشی، رفیق اونیه که بدون اون داغونی !